Dodany do definicji obiektu ( int ) prosi kompilator o to aby umieścił dany obiekt w rejestrze procesora a nie tak jak to się dzieje zwykle do komórki pamięci.

Co to nam daje?
Dostęp do danych zawartych w rejestrach jest prawie natychmiastowy, podczas gdy dostęp do komórek w pamięci RAM trwa stosunkowo długo.

Dlaczego napisałem, że dodając specyfikator register jedynie prosimy o to aby kompilator umieścił dany obiekt w rejestrze?
Ponieważ nie ma gwarancji, że kompilator umieści tam nasz obiekt lecz tylko spore prawdopodobieństwo.

Kiedy stosować?
Wtedy kiedy wiemy, że będziemy korzystać z danego obiektu bardzo wiele razy. Dzięki temu nasz program będzie się wykonywać trochę, a czasami dużo szybciej.

Kiedy nie stosować?
Gdy będziemy chcieli znać adres danego obiektu. Rejestr adresuje się inaczej niż komórki pamięci RAM. Gdy o tym zapomnimy kompilator zignoruje naszą prośbę o umieszczenie obiektu w rejestrze.

Pamiętaj także, żeby używać tego specyfikatora dosyć rozważnie. Pamięć procesora nie jest duża więc nie przesadzaj z umieszczaniem tam wszystkich obiektów.

Na zachętę zrobiłem mały test aby pokazać Wam, że czasami bardzo opłaca się pamiętać o rejestrze.

Program standardowy.

#include <iostream>

using namespace std;

int main()

{
int a = 1;
unsigned int b = 4294967295;
while (b)

{

a = 100 * a * a * b * b / b / a * 2 - 20 + b * b * a;

--b;
 }

return 0;
 }

Ten sam program ale wykorzystujący rejestr to przechowywania 2 obiektów.

#include <iostream> 

using namespace std;

int main()
 {
 register int a = 1;
 register unsigned int b = 4294967295;

while (b)
 {
 a = 100 * a * a * b * b / b / a * 2 - 20 + b * b * a;

-–b;
 }
 return 0;

}

W tym przypadku wzrost wydajności jest bardzo duży. Program pierwszy wykonuje się u mnie przez 229 sekund podczas gdy drugi program wykonuje się zaledwie 13 sekund!

Screen:

Zobacz także: http://pl.wikipedia.org/wiki/Rejestr_procesora

Wszystko ładnie przywrócił, szkoda tylko, że przywrócił to, co ja już wykasowałem o a nie przywrócił tego, co dodałem. Ale nie można mu mieć tego za złe. W końcu to jest beta a i tak dość stabilnie pracuje.

W ramach testu pisałem sobie wstępny zarys dokumentacji pewnego projektu do szkoły. Zapisując go do nowego formatu plików *.docx zajmuje on ~40KB. W Wordzie 2007 wygląda on tak:

Jednak ja potrzebowałem zapisać go do formatu *.doc a więc takiego, który obsługuje Word 97-2003. Więc skorzystałem z zapisu w trybie kompatybilności do popularnego doca (który zajmuje 726KB) i spróbowałem odczytać go w Wordzie 2003. O to, co otrzymałem:

Jak widać ciut utrudnione jest odczytanie zawartości owego dokumentu. Oczywiście nie wszystkie dokumenty tak wyglądają po „wstecznej transformacji„, jednak uwidacznia to, że w niektórych przypadkach brak *pełnej* wstecznej kompatybilności utrudnia a wręcz uniemożliwia wdrożenie nowego Office.

Na zakończenie chciałbym wam pokazać coś, co bardzo mnie rozbawiło.

Tak wygląda ten sam dokument otworzony w Writerze z OpenOfficea 2.02. Jak widać jest on w pełni czytelny.

Jeśli już chcemy nasze dokumenty z Worda 2007 udostępnić np. w sieci to Word umożliwia bardzo ładnie zrealizowaną funkcję do publikowania dokumentów PDF. Oto mały zrzucik jak wygląda ten dokument w PDF’ie:

I w zasadzie to jest wszystko, jeśli chodzi o kompatybilność nowego Worda. Jeśli interesuje was więcej na temat nowego Office proszę dajcie znać w komentarzach.

Jeśli jesteś zainteresowany lub po prostu z nudów chcesz pooglądać więcej moich zrzutów ekranu zajrzyj na stronę http://www.lynucs.org/?&changs , gdzie znajduję się galeria takich czy troszke innych obrazków mojego autorstwa.

Mam nadzieję, że czasami będziecie zerkać na nowe wpisy [: